Aktiviteler

Ekim ayını ilk hissettiğim anı çok net hatırlıyorum: Antalya’da sabah denize inmek için balkona çıktığımda yüzüme vuran o hafif serin rüzgâr, yazın yapış yapış sıcaklığının yerini alan tatlı bir ferahlık… Gökyüzü hâlâ mavi ama güneş eskisi kadar agresif değil; sokaklar daha sakin, deniz daha dingin. İşte tam o an, içimden şu cümle geçti: “Bu, kendime…

Benim için her Ekim aynı duyguyla başlar: hafif serinleyen hava, turuncu-sarıya dönen ağaçlar, Antalya’da denizin rengi bile biraz daha derinleşmiş gibi… Sanki yılın ikinci başlangıcıdır Ekim. Ve fark ettim ki, doğru bir niyetle birleştiğinde bu ay, bedenimi ve zihnimi baştan yaratmak için müthiş bir fırsat sunuyor. İşte tam da bu yüzden Ekim ayını senin için…

Ekim akşamlarını hep sevmişimdir. Hava ne çok sıcak ne çok soğuk olur; hafif serinleyen rüzgâr tenine dokunur, gökyüzü turuncuya, pembeye boyanırken içinden bir “Yavaşla.” sesi yükselir. Tam da böyle bir Ekim akşamında, yoga matını salona yayarken kendimi yalnız hissettiğimi fark etmiştim. Hareketleri biliyordum, müziği açmıştım, ama motivasyonum yerlerde sürünüyordu. Sonra gözüm kanepede telefonuna dalmış eşime…

Antalya’da Ekim sabahlarını bilirsin; hava ne çok sıcak, ne de serin… Denizin tuzlu kokusu hafif hafif sahile vurur, palmiye yaprakları rüzgârla hışırdar. İşte tam da böyle bir sabahta, ben de pilatese sıfırdan başlamaya karar verdiğim günü hatırlıyorum. Ne yapacağımı, nereden başlayacağımı hiç bilmiyordum. “Başlangıç seviyesi pilates programı” yazıp sayfalarca içerik okudum ama çoğu ya çok…

Sonbahar Antalya’ya her gelişinde, sanki şehirdeki tüm sesler bir tık kısılıyormuş gibi hissediyorum. Yazın coşkulu kalabalığı yerini daha sakin bir ritme bırakıyor; sabahları denizden yükselen hafif serinlik, akşamüstü turuncuya çalan gün batımları, sahildeki sessiz yürüyüşler… Ve ben tam da bu dönemde, “yin yoga nedir, gerçekten bana iyi gelir mi?” sorusunun peşine düştüğüm o ilk günü…

Uçağın kalkış saatine yetişmeye çalıştığım o telaşlı Eylül sabahını hâlâ çok iyi hatırlıyorum. Çocuğun servis saati, yapılacak işler, telefonuma yağan mesajlar… Ve tüm bu koşuşturmanın arasında, aynada yüzüme baktığımda gördüğüm şey şuydu: Omuzlar içeri çökmüş, sırt ağrılı, gözler yorgun ama zihin hâlâ “Biraz daha dayanmalısın” diye fısıldıyor. İşte tam o dönem, anneler için yoga egzersizleri…

Eylül akşamlarını hep biraz hüzünlü, biraz da umutlu bulmuşumdur. Günler kısalmaya başlar, hava ne tam yaz ne tam sonbahardır; ama zihnimiz çoktan kış moduna geçmiş, toplantılar, sorumluluklar, planlar üst üste yığılmış olur. İşte tam bu geçiş döneminde, yatağa girip de uyuyamamanın, sabaha uykusuz ve huzursuz uyanmanın ne demek olduğunu iliklerime kadar bildiğim bir şey var:…

Eylül akşamlarını en çok hissettiğim anlar, camı hafif aralayıp içeri süzülen o ılık serinliği fark ettiğim zamanlar oluyor. Dışarıda yaz yavaş yavaş vedalaşırken, içeride başka bir başlangıcın heyecanını duyuyorum: Eylül ev antrenmanı dönemi. Spor salonuna koşa koşa gidemediğim, ama bedenimle yeniden bağ kurmak istediğim zamanlarda imdadıma hep evde pilates egzersizleri yetişiyor. Sana şimdi, hiçbir ekipman…